আত্মতুষ্টিঃড০ প্ৰীতিশ চৌধুৰী

বহুৰূপী আত্মতুষ্টি!

সলনি ৰং পৃথিৱীৰ,
সলনি ৰং তাৰো!

স্তব্দ্ধ হৈ পৰা সময়ৰ চকৰীত মৃত্যুৰ কিৰীলি!

বন্দিত্বেৰে আত্মতুষ্টি-  চাৰি বেৰৰ মাজত!

পিছে,  স্বাভিমানত আঘাত- নহয় জানো?

সলনি হয় ৰূপ আত্মতুষ্টিৰ!

চিঞৰি উঠে হেজাৰ কন্ঠ-

‘আত্মসমৰ্পন?
কাপুৰুষৰ দৰে মৃত্যুৰ চৰণত?
তাতোকৈ  দি লম শানত
আমাৰ হেংদান!’

কাঁহ পৰি জীণ যায় মৃত্যুৰ কিৰীলি!

আৰু,
আৰম্ভ  নৃত্য, আত্মতুষ্টিৰ-
মৃত্যুৰ বেদীত!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

2  ×    =  14